Ludzie zakochują się z wielu powodów - podobnych zainteresowań, atrakcyjności fizycznej, czy podobnych wartości. Jeśli się pobierają i zostają razem, ich długoterminowe szczęście może zależeć od ich indywidualnych genów lub genów współmałżonka, mówią eksperci z Yale School of Public Health.
Do badań zaproszono 178 par małżeńskich w wieku 37-90 lat. Każdy uczestnik wypełnił ankietę na temat swojego poczucia bezpieczeństwa i
satysfakcji z małżeństwa, Od uczestników pobrano też próbkę śliny.
Jak odkryto, gdy co najmniej jeden partner miał zmienność genetyczną określaną jako genotyp GG w obrębie receptora genu oksytocyny, para deklarowała znacznie większą
satysfakcję ze związku i wyższe poczucie bezpieczeństwa w porównaniu z parami o innych genotypach.
Już wcześniej wariant receptora oksytocyny OXTR rs53576 powiązano z takimi cechami osobowości, jak stabilność emocjonalna,
empatia i towarzyskość. Teraz sprawdzono jego wpływ na zadowolenie z
małżeństwa.
- Badanie pokazuje, że na to, jak czujemy się w naszych związkach, wpływa coś więcej niż nasze wspólne doświadczenia z partnerami wraz z biegiem lat. Na postrzeganie związku oddziałują też predyspozycje genetyczne własne i współmałżonka - mówi Joan Monin, współautorka badań.
Genotyp GG danej osoby i taki sam jej partnera odpowiadał za kilka procent wszystkich czynników satysfakcji małżeńskiej. Według autorów, to znaczące, biorąc pod uwagę inne czynniki genetyczne i środowiskowe, które dotyczą par.
Na podstawie: Happy in marriage? Genetics may play a role